Hulajnogi elektryczne, szybkie rowery elektryczne i urządzenia przypominające już bardziej motocykle niż rowery stały się codziennym widokiem na polskich ulicach. Problem zaczyna się wtedy, gdy sprzęt zdolny do rozwijania kilkudziesięciu kilometrów na godzinę trafia w ręce nastolatka. Ostatnia interwencja policji w Warszawie ponownie prowokuje pytanie: czy państwo nadąża za rynkiem szybkich elektrycznych jednośladów i kto odpowiada za dopuszczenie do sprzedaży urządzeń, których późniejsze używanie na drogach publicznych może być nielegalne?
15-latek i elektryczny jednoślad mogący jechać blisko 100 km/h
Przykład opisany przez TVN Warszawa jest szczególnie wymowny. Według informacji opublikowanych przez stację policjanci zatrzymali 15-letniego chłopca poruszającego się elektrycznym jednośladem. Nastolatek nie posiadał wymaganych uprawnień, a pojazd miał nie posiadać homologacji oraz obowiązkowego ubezpieczenia.
Najbardziej niepokojący jest jednak inny szczegół. Według relacji TVN Warszawa wstępne oględziny wskazywały, że pojazd może osiągać prędkość blisko 100 km/h.
To nie jest już niewinna zabawka dla dziecka ani zwykły rower elektryczny.
Przy takich osiągach mówimy o urządzeniu dysponującym możliwościami porównywalnymi z pojazdami silnikowymi, których prowadzenie na drogach publicznych podlega znacznie bardziej restrykcyjnym wymaganiom.
Problem jest znacznie większy niż jeden 15-latek
Warszawska historia powinna być traktowana jako kolejny sygnał ostrzegawczy. W Polsce bardzo łatwo można kupić szybkie elektryczne jednoślady. Część z nich jest oferowana jako sprzęt przeznaczony poza drogi publiczne, część można odblokować lub zmodyfikować, a wyglądem niektóre coraz bardziej przypominają lekkie motocykle.
Trzeba przy tym wyraźnie zaznaczyć, że nie każdy rower elektryczny i nie każda hulajnoga elektryczna są problemem. Legalnie użytkowane urządzenia, spełniające wymagania techniczne i eksploatowane zgodnie z przepisami, mogą być wygodnym środkiem transportu.
Problemem jest dostęp dzieci i młodzieży do maszyn osiągających prędkości dalece wykraczające poza parametry przewidziane dla zwykłej hulajnogi czy roweru.
Polskie Prawo o ruchu drogowym określa maksymalną prędkość hulajnogi elektrycznej na 20 km/h. Na chodniku użytkownik ma poruszać się z prędkością zbliżoną do prędkości pieszego.
Tymczasem policja już wcześniej ujawniała przypadki urządzeń osiągających ponad 70 km/h. W lipcu 2025 roku funkcjonariusze opisali wypadek 16-latka, który przewoził na hulajnodze 15-letnią pasażerkę. Po sprawdzeniu pojazdu okazało się, że mógł on osiągać ponad 70 km/h.
To pokazuje, że przypadek z Warszawy nie powinien być traktowany jako całkowicie odosobniony.
Statystyki pokazują skalę problemu
Jeszcze bardziej niepokojące są oficjalne dane Komendy Głównej Policji.
W 2023 roku kierujący hulajnogami elektrycznymi spowodowali 264 wypadki. W 2025 roku było ich już 696, co oznacza wzrost o 163 proc. W tym samym czasie liczba rannych wzrosła z 269 do 757 osób, czyli aż o 181 proc. W 2025 roku w wypadkach spowodowanych przez użytkowników hulajnóg elektrycznych zginęło osiem osób.
Szczególnie mocno powinny wybrzmieć dane dotyczące dzieci.
Kierujący hulajnogami elektrycznymi w wieku 7–14 lat spowodowali w 2025 roku 243 wypadki. Stanowiło to aż 34,9 proc. wszystkich wypadków spowodowanych przez kierujących hulajnogami. W tych zdarzeniach zginęły trzy osoby, a 265 zostało rannych.
To już nie jest wyłącznie dyskusja o modzie na elektryczne jednoślady. To problem bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Rodzice kupują sprzęt. Ale czy wiedzą, co właściwie kupili?
W dyskusjach internetowych pod informacjami o kolejnych interwencjach policji łatwo zauważyć frustrację części internautów. Nie należy jednak na podstawie samych komentarzy twierdzić, że reprezentują one całe społeczeństwo. Pokazują natomiast realny konflikt pomiędzy użytkownikami szybkich elektrycznych jednośladów a pieszymi, kierowcami i innymi uczestnikami ruchu.
Najważniejsze pytanie należy skierować również do rodziców.
Skąd 13-, 14- czy 15-letnie dziecko bierze pojazd mogący osiągać 50, 70 albo nawet blisko 100 km/h?
Najczęściej ktoś ten pojazd przecież kupił. Ktoś za niego zapłacił. Ktoś widział, czym dziecko wyjeżdża z domu.
Rodzice powinni zdawać sobie sprawę, że zakup szybkiego elektrycznego jednośladu nie jest tym samym co zakup zwykłego roweru. Przy dużych prędkościach konsekwencje błędu młodego kierującego mogą być dramatyczne nie tylko dla niego, ale również dla przypadkowego pieszego czy innego uczestnika ruchu.
Policja sama wskazuje na znaczenie nadzoru rodziców. W komunikacie dotyczącym serii wypadków z udziałem młodzieży funkcjonariusze podkreślali zagrożenie wynikające z lekceważenia przepisów oraz braku nadzoru nad młodymi użytkownikami hulajnóg.
Państwo zaczęło zaostrzać przepisy. Czy wystarczająco szybko?
Od 3 marca 2026 roku podwyższono minimalny wiek samodzielnego korzystania z hulajnogi elektrycznej lub UTO na drodze z 10 do 13 lat. Dzieci poniżej 13. roku życia mogą korzystać z takich urządzeń jedynie w określonych prawem warunkach, pod opieką osoby dorosłej.
Od 3 czerwca 2026 roku osoby poniżej 16. roku życia korzystające m.in. z roweru lub hulajnogi elektrycznej muszą używać kasku ochronnego. Odpowiedzialność za dopuszczenie dziecka do jazdy bez wymaganego kasku może ponieść rodzic lub opiekun.
To krok w dobrym kierunku. Ale kask nie rozwiązuje problemu urządzenia rozwijającego 70 czy 100 km/h.
Kto odpowiada za sprzedaż ekstremalnie szybkich jednośladów?
I tutaj dochodzimy do sedna problemu.
Samo oferowanie określonego urządzenia w sprzedaży nie oznacza automatycznie, że wolno nim poruszać się po drodze publicznej. Istnieją przecież pojazdy przeznaczone wyłącznie do jazdy poza drogami publicznymi, na zamkniętych obiektach czy prywatnym terenie.
Dlatego nie można uczciwie postawić znaku równości pomiędzy legalnością sprzedaży produktu a legalnością korzystania z niego na ulicy.
Można jednak postawić inne pytanie:
czy zasady sprzedaży ekstremalnie szybkich elektrycznych jednośladów są wystarczające, skoro sprzęt zdolny do rozwijania prędkości motocykla może ostatecznie znaleźć się w rękach 15-latka?
Jeżeli urządzenie może rozpędzić się do 70–100 km/h, klient powinien otrzymywać jednoznaczną i bardzo widoczną informację, czy pojazd posiada homologację, gdzie wolno nim jeździć, jakie uprawnienia są wymagane oraz jakie konsekwencje grożą za wyjazd nim na drogę publiczną.
W przypadku urządzeń przeznaczonych wyłącznie poza drogi publiczne informacja ta nie powinna być ukryta drobnym drukiem w instrukcji.
Sprzedawca sprzedaje, rodzic kupuje, a policja później zatrzymuje dziecko
Powstaje absurdalny mechanizm.
Na rynku dostępne są coraz mocniejsze urządzenia. Rodzic może kupić taki sprzęt nastolatkowi. Dziecko wyjeżdża nim na ulicę. Dopiero później pojawia się policja i okazuje się, że brakuje uprawnień, homologacji albo ubezpieczenia, a sam pojazd nie powinien poruszać się w taki sposób po drodze publicznej.
Czy naprawdę właściwym momentem na reakcję państwa jest dopiero chwila, gdy nastolatek zostanie zatrzymany albo dojdzie do wypadku?
Najbardziej niepokojące są wypadki z udziałem dzieci
W maju 2026 roku policja informowała o wypadku, w którym 16-latek przewoził na hulajnodze 14-letnią dziewczynę. Nastolatkowie przewrócili się i oboje trafili do szpitala, a dziewczyna była transportowana śmigłowcem LPR. Policja ustaliła również, że kierujący nie posiadał wymaganych uprawnień.
Takie zdarzenia powinny kończyć dyskusję o tym, czy szybka hulajnoga jest jedynie niewinnym gadżetem.
Nie jest.
Odpowiedzialność musi zaczynać się wcześniej
Oczywiście odpowiedzialność ponosi osoba, która łamie przepisy. W przypadku dzieci ogromna część odpowiedzialności spoczywa również na rodzicach i opiekunach.
Ale państwo także nie powinno ograniczać swojej roli do wystawiania mandatów i publikowania kolejnych apeli po wypadkach.
Potrzebne są skuteczniejsza kontrola rynku, jasne oznaczenia urządzeń, konsekwentne egzekwowanie parametrów technicznych oraz zdecydowana reakcja na pojazdy przerabiane lub używane niezgodnie z ich przeznaczeniem.
Jeżeli sprzęt wygląda jak rower, ale osiągami zaczyna przypominać motocykl, przepisy i sposób ich egzekwowania powinny odpowiadać rzeczywistemu zagrożeniu.
Czy musi dojść do kolejnej tragedii?
W 2025 roku osoby w wieku 7–14 lat spowodowały 243 wypadki, kierując hulajnogami elektrycznymi. Trzy osoby zginęły.
To liczby, których nie można sprowadzić do stwierdzenia, że „dzieci zawsze robiły głupoty”.
Technologia zmieniła skalę konsekwencji takiej lekkomyślności.
Kiedyś nastolatek mógł rozpędzić rower do 25 czy 30 km/h. Dzisiaj może znaleźć się na elektrycznym jednośladzie osiągającym 70, 80, a według informacji dotyczących ostatniego przypadku w Warszawie nawet blisko 100 km/h.
Państwo powinno więc odpowiedzieć na proste pytanie: kto i na jakich zasadach powinien móc kupować tak szybkie urządzenia oraz dlaczego skuteczna kontrola zaczyna się często dopiero wtedy, kiedy pojazd znajduje się już na ulicy?
Nie chodzi o zakazanie rowerów elektrycznych i hulajnóg. Chodzi o postawienie granicy pomiędzy środkiem transportu a pojazdem o osiągach motocykla.
Bo kiedy taką granicę zaczyna wyznaczać dopiero wypadek, jest już zdecydowanie za późno.
Proponowany tytuł SEO:
Elektryczne hulajnogi i rowery wymknęły się spod kontroli. 15-latek na pojeździe jadącym niemal 100 km/h
Fraza kluczowa:
hulajnogi elektryczne dzieci
Dodatkowe frazy SEO:
szybkie hulajnogi elektryczne, rowery elektryczne dzieci, hulajnoga elektryczna przepisy 2026, hulajnoga 100 km/h, wypadki na hulajnogach elektrycznych, hulajnogi elektryczne bez homologacji
Meta description:
15-latek zatrzymany na elektrycznym jednośladzie mogącym osiągać niemal 100 km/h. Liczba wypadków na hulajnogach rośnie. Czy państwo i rodzice właściwie reagują na problem szybkich elektrycznych pojazdów?
